เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เช้าวันรุ่งขึ้น เสิ่นเจี้ยนกั๋วไปที่ห้องทำงานของกองทัพก่อนเป็นอันดับแรก
ในยุคสมัยนี้การโทรศัพท์เป็นเรื่องยุ่งยาก ต้องโทรไปที่ที่ทำการไปรษณีย์ในบ้านเกิดก่อน แล้วจึงรอให้คนของที่ทำการไปรษณีย์วิ่งไปตามคนในหมู่บ้าน
เสิ่นเจี้ยนกั๋วนั่งรออยู่ในห้องทำงานอยู่นานทีเดียว กว่าจะได้ยินเสียงตะโกนอันดังลั่นของพ่อผู้เป็นหัวหน้ากองการผลิตดังมาจากปลายสายโทรศัพท์
ขณะที่หัวหน้ากองการผลิตนำข่าวกลับมาถึงหมู่บ้าน จ้าวกุ้ยฮวาก็เพิ่งเลิกงานภาคสนามจากโรงงานผักดองเต้าเจี้ยวกลับมาถึงบ้านพอดี ในมือยังหิ้วก้านผักมาครึ่งถุง
หัวหน้ากองการผลิตฉีกยิ้มให้เธอมาแต่ไกล จ้าวกุ้ยฮวารู้สึกประหลาดใจพิกล “คุณยิ้มอะไร เก็บเงินได้หรือไง”
หัวหน้ากองการผลิตเอ่ยอย่างหึ ๆ “ดีใจยิ่งกว่าเก็บเงินได้เสียอีก! ไป กลับบ้านไปเดี๋ยวฉันเล่าให้ฟัง”