ตอนที่ 320 ชุมนุมสหายร่วมรบ

ช่วงตอนเย็น เสิ่นเจี้ยนกั๋วพาสหายร่วมรบสองสามคนกลับมา คนหนึ่งชื่อกู้ผิง อีกคนชื่อหูเซี่ยงหนาน ล้วนเป็นพี่น้องที่มีความสัมพันธ์สนิทสนมกับเขาในกองทัพ

ไม่กี่คนเพิ่งก้าวเข้าลานบ้านก็ถูกกลิ่นหอมของเนื้อพะโล้ดึงดูดฝีเท้าไว้ พอเดินเข้าห้องโถงกลางเห็นกับข้าวบนโต๊ะ หวังเถาก็เป็นคนแรกร้องอุทานออกมา

“พี่สะใภ้ นี่... กับข้าวนี่มันอุดมสมบูรณ์เกินไปแล้ว!”

กับข้าวบนโต๊ะไม่เพียงมีจำนวนมาก หน้าตาอาหารยังยอดเยี่ยมไร้ที่ติ

หลายคนกินแต่อาหารหม้อใหญ่ในกองทัพจนชินตา จะเคยเห็นการจัดเต็มระดับนี้ที่ไหน แต่ละคนตาค้างกันหมด

“ผู้บังคับกองพันเสิ่น นายไม่ค่อยมีน้ำใจเลยนะ!”

ทหารหนุ่มร่างสูงคนนั้นยิ้มพลางชกเสิ่นเจี้ยนกั๋วเบา ๆ ทีหนึ่ง คนผู้นี้คือกู้ผิง