กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่จื่อจินมองดูผักที่พวกเธอยัดใส่อ้อมอกของตัวเอง แม้เธอจะไม่ขาดแคลนของพวกนี้ แต่ก็รู้ว่านี่คือน้ำใจของพวกเธอ
จึงพูดอย่างเกรงใจว่า “ทำแบบนี้ฉันจะเกรงใจแย่ พวกพี่เกรงใจกันเกินไปแล้ว”
พี่สะใภ้จางอดหัวเราะไม่ได้ “เป็นเพื่อนบ้านกันทั้งนั้น มีอะไรก็ต้องช่วยเหลือเกื้อกูลกันสิ”
จู่ ๆ พี่สะใภ้โจวก็พูดขึ้นว่า “จริงสิ น้องจื่อจิน เธอเพิ่งมาถึงที่นี่ คงยังไม่รู้ว่าตลาดสดอยู่ที่ไหนใช่ไหมล่ะ”
“พรุ่งนี้เช้าฉันกับพี่สะใภ้จางจะไปซื้อผักสักหน่อย เธอไปกับพวกเราไหมล่ะ จะได้ถือโอกาสคุ้นเคยกับเส้นทางไปด้วย”
พวกเธอจะไปซื้อผักเสียที่ไหนกัน ผักในห้องใต้ดินมีตั้งเยอะแยะ
แค่อยากไปเสี่ยงดวงดูว่าจะพอซื้อเนื้อได้บ้างไหม ที่บ้านไม่ได้กินเนื้อมานานมากแล้ว