ตอนที่ 313 ก่อนติดตามกองทัพ

รอยยิ้มบนใบหน้าของเสิ่นเจี้ยนกั๋วยากจะสะกดกลั้น เขายืนขวางอยู่หน้าประตูห้องอาบน้ำ ไม่ยอมให้เมียหนีไปไหน พลางปลดกระดุมเครื่องแบบทหารอย่างเนิบนาบ

ท่วงท่าคล่องแคล่วว่องไว ไม่นานก็เผยให้เห็นท่อนแขนอันกำยำ เอวที่แน่นกระชับ และกล้ามท้องแปดลูกนั้น

พอมองต่ำลงไปอีก เย่จื่อจินก็รู้สึกร้อนผ่าวที่ดวงตา หันหลังคิดจะหลบหนีทันที

แต่กลับถูกเขาคว้าเอาไว้หมับแล้วกระชากเข้าไปในอ้อมอก

“จะวิ่งไปไหน”

เขาก้มหน้าลงจุมพิตกระหม่อมของเธอ ลมหายใจเป่ารดข้างใบหู “เธอไม่คิดถึงฉันเหรอ แต่ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน”

คำพูดไม่กี่คำนี้ราวกับขนนกที่ปัดผ่านหัวใจแผ่วเบา ความเคอะเขินขัดขืนทั้งหมดของเย่จื่อจินสลายไปในชั่วพริบตา

ขอบตาร้อนผ่าว เธอตวัดแขนโอบกอดเอวของเขาไว้ ซุกใบหน้าเข้ากับอกเขาแล้วเอ่ยเสียงอู้อี้ “ฉันก็คิดถึงนายเหมือนกัน”