ตอนที่ 312 บอกลาพ่อแม่

ในห้องเหลือเพียงคู่สามีภรรยาหนุ่มสาว เสิ่นเจี้ยนกั๋วเดินมาข้างเตียงเตา ลูกกระเดือกขยับกลืนน้ำลายลงคอคราหนึ่ง ก่อนจะดึงตัวเมียเข้ามากอดไว้ในอ้อมอกเต็มแรง

ไม่ได้พบกันแค่เดือนกว่า คนในอ้อมกอดกลับรู้สึกผอมลงไปบ้าง

“เธอไม่ได้กินข้าวให้ดีใช่ไหม ดูเหมือนจะผอมลงไปตั้งเยอะ”

เย่จื่อจินแย้มยิ้มพลางกล่าว “ผอมที่ไหนกัน ยังน้ำหนักเท่าเดิมนั่นแหละ”

ช่วงที่แต่งงานตอนนั้น มีเสิ่นเจี้ยนกั๋วทำอาหารให้วันละสามมื้อ เธอจึงกินจนอ้วนขึ้นจริง ๆ ตอนนี้ต่างหากที่เป็นน้ำหนักปกติของเธอ

เสิ่นเจี้ยนกั๋วกระชับวงแขนแน่น แทบอยากจะหลอมรวมเธอเข้าไปในกระดูกและเลือดเนื้อ

เย่จื่อจินยกมือขึ้นกอดตอบเขา ซุกไซ้ใบหน้ากับเครื่องแบบทหารของเขา สูดดมกลิ่นอายอันคุ้นเคยนั้นจนอดไม่ได้ที่จะยกมุมปากขึ้น

“รีบนั่งเถอะ เดี๋ยวมีคนมาเห็นเข้า”