กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แสงอรุณส่องลอดกระดาษกรุหน้าต่างเข้ามา ทอดเงาบางเบาลงบนใบหน้าคมสันได้รูปของเสิ่นเจี้ยนกั๋ว
ในดวงตาลึกล้ำคู่นั้นเปี่ยมล้นด้วยความรักใคร่อันลึกซึ้งที่ไม่อาจละลาย เย่จื่อจินมองจนหัวใจอ่อนยวบ คำพูดที่มาถึงริมฝีปากจึงถูกกลืนกลับลงไป
ยังไม่ทันที่เธอจะได้ตอบสนองอะไร เสิ่นเจี้ยนกั๋วก็จูบไล่ลงไปตามลำคอแล้ว
ต่างจากความเร่าร้อนเร่งรีบของวันวาน จูบในแสงยามเช้าแฝงไว้ด้วยความอ้อยอิ่งผูกพัน ค่อย ๆ สลายความขัดเขินของเธอไปทีละน้อย
ตอนแรกเย่จื่อจินยังเกร็งตัวอยู่บ้าง แต่ต่อมาก็ถูกเขาจูบจนเรี่ยวแรงอ่อนระทวยไปทั้งร่าง ได้แต่ปล่อยให้เขาจัดการตามใจชอบ ปลายนิ้วขยุ้มผ้าปูที่นอนใต้ร่างไว้โดยไม่รู้ตัว