ตอนที่ 297 หิวแล้วกินเมีย

ทั้งสองเพิ่งเดินเข้ามาในห้องหอ เสิ่นเจี้ยนกั๋วก็ตวัดมือลงกลอนประตูด้านหลังทันที

ยังไม่ทันให้เมียเดินไปไกล เขาก็ดึงเธอเข้ามาในอ้อมอก จุมพิตถาโถมลงมาราวกับพายุพัดกระหน่ำ

เย่จื่อจินรีบผลักเขา นี่มันยังอยู่ข้างนอกนะ เธอไม่อยากเหลวไหลกับเขาตรงนี้หรอก

ทว่าชายหนุ่มกอดแน่นเป็นพิเศษ เธอสัมผัสได้ถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นบนร่างกายของเขาแล้ว

จูบต่อเนื่องอยู่นาน เสิ่นเจี้ยนกั๋วถึงยอมปล่อยเมียที่กำลังหอบหายใจ

เย่จื่อจินดิ้นหลุดออกจากอ้อมอกเขา พูดพลางหอบหายใจ “อย่าเล่นสิ กลิ่นเหงื่อเต็มตัว เหม็นจะตายอยู่แล้ว ไปต้มน้ำล้างตัวก่อนค่อยขึ้นเตียงเตา”

เสิ่นเจี้ยนกั๋วไม่ยอม ขยับเข้ามาหมายจะจูบเธออีก “ให้ฉันจูบอีกนิดเถอะ”