กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นเจี้ยนกั๋วรูปร่างสูงขายาว พอยกขาขึ้นก็ก้าวขึ้นคร่อมรถไฟฟ้าทันที
เย่จื่อจินรู้สึกว่า ท่าทางของเขาในตอนนี้หล่อเหลาเป็นพิเศษ มิน่าล่ะเด็กสาวในยุคหลังพวกนั้นถึงชอบหนุ่มขี่มอเตอร์ไซค์กัน
เสิ่นเจี้ยนกั๋วทำตามวิธีที่เย่จื่อจินสอน บิดแฮนด์เบา ๆ รถไฟฟ้าก็ค่อย ๆ แล่นมุ่งหน้าไปทางบ่อเลี้ยงปลา
เขารู้สึกว่าของที่เรียกว่ารถไฟฟ้านี้เร็วกว่าการปั่นจักรยานด้วยตัวเองตั้งเยอะ แถมยังค่อนข้างสบาย เป็นมิตรต่อขาของเขามากทีเดียว
เย่จื่อจินมองแผ่นหลังของเขา มุมปากยกยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
ตอนนั้นเวลาเร่งรีบเกินไปจริง ๆ ไม่อย่างนั้นเธอก็ควรจะซื้อรถยนต์สักคันเก็บเข้ามาไว้ในมิติ ยังไงก็ต้องมีเวลาที่ได้ใช้ประโยชน์อยู่แล้ว