กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่จื่อจินใจอ่อนยวบลงในชั่วพริบตาราวกับถูกผีเข้าสิงจิตใจ ถึงกับพยักหน้าลงจริง ๆ
เสิ่นเจี้ยนกั๋วดีใจขึ้นมาในใจ ได้คืบจะเอาศอกทันที อุ้มเธอขึ้นไปบนเตียงเตา
เย่จื่อจินรีบพูด “คุณยังมีแผลอยู่ ไม่เอาชีวิตแล้วหรือไง”
เสิ่นเจี้ยนกั๋วกระซิบเบา ๆ ที่ข้างหูเธอ “ต่อให้ต้องตาย ฉันก็จะยอมตายคาตัวเธอ”
เย่จื่อจินหน้าแดงก่ำขึ้นมาในชั่วพริบตาทันที เบือนหน้าหนีไม่มองเขา
จากนั้นคนทั้งสองนอกจากเส้นตายสุดท้ายที่ยังไม่ก้าวข้าม อะไรที่ควรทำไม่ควรทำก็ทำไปหมดแล้ว
จนกระทั่งสุดท้าย เย่จื่อจินหน้าแดงก่ำ กัดฟันกรอดจ้องตาเขียวใส่เสิ่นเจี้ยนกั๋วไปทีหนึ่ง
“คุณ ไร้ยางอาย”
เสิ่นเจี้ยนกั๋วกอดเธอไว้ หอบหายใจหนักหน่วงอยู่ข้างหูเธอ
พูดเสียงเบา “เมียจ๋า พวกเรารีบแต่งงานกันเถอะ! ฉันแทบจะรอไม่ไหวแล้ว!”