กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จ้าวกุ้ยฮวาน้ำตาคลอเบ้า กึ่งวิ่งกึ่งเดินอย่างเร่งรีบตรงเข้าไปหาเสิ่นเจี้ยนกั๋ว
พอมาถึงตรงหน้าเขา ก็มองสำรวจขึ้น ๆ ลง ๆ อย่างละเอียดถี่ถ้วน เมื่อยืนยันแน่ชัดว่าเขายืนอยู่ตรงหน้าตนเองอย่างปลอดภัยดีแล้ว จึงค่อยเช็ดคราบน้ำตาที่พร่ามัวรอบดวงตาออกจนหมด
เสิ่นเจี้ยนกั๋วมองดูแม่นี่ที่เศร้าโศกเสียใจเพียงนี้ น้ำเสียงก็อดไม่ได้ที่จะสะอื้นไห้ขึ้นมาเล็กน้อย
“แม่ ฉันกลับมาแล้ว”
จ้าวกุ้ยฮวารีบพยักหน้ารัว ๆ ปากก็พร่ำบ่นพึมพำไม่หยุด
“กลับมาก็ดีแล้ว กลับมาก็ดีแล้ว”
พลางพูดไปก็หันไปมองเย่จื่อจิน แววตาเปี่ยมล้นไปด้วยความซาบซึ้งใจ
“จื่อจิน ขอบใจเธอนะ! ที่พาลูกชายฉันกลับมาอย่างปลอดภัยครบสามสิบสอง”
“หลายวันมานี้ที่ดูแลเขา เธอเองก็คงเหนื่อยแทบแย่เหมือนกัน”