ตอนที่ 279 กลับบ้าน

ภายในห้องผู้ป่วยเหลือเพียงเสิ่นเจี้ยนกั๋วกับเย่จื่อจิน เสิ่นเจี้ยนกั๋วจ้องมองเย่จื่อจิน นัยน์ตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความปวดใจ

เขาค่อย ๆ ลูบมือของเธอเบา ๆ แล้วเอ่ยอย่างลึกซึ้ง “จื่อจิน ครั้งนี้ต้องขอบใจเธอจริง ๆ ถ้าไม่มีเธออยู่ด้วย ฉันไม่กล้าคิดเลยว่าสภาพมันจะเป็นยังไง”

เย่จื่อจินกุมมือใหญ่ที่อบอุ่นของเขาตอบกลับแน่น ก่อนจะเอ่ยอย่างอ่อนโยน “พูดอะไรกัน พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันที่จะต้องใช้ชีวิตไปด้วยกันตลอดไปนะ ฉันจะทิ้งนายไปได้ยังไง”

“เห็นนายต้องนอนอยู่ตรงนี้ ฉันปวดใจจนแทบขาดใจ ตอนนั้นคิดแค่อย่างเดียว ขอแค่นายหายดี ให้ฉันทำอะไรฉันก็ยอมทั้งนั้น”

เสิ่นเจี้ยนกั๋วถอนหายใจเบา ๆ พลางมองเธอด้วยสายตาเอ็นดูสงสารระคนห่วงใย “ฉันบาดเจ็บคราวนี้ ทำเอาเธอต้องลำบากเหน็ดเหนื่อยแทบแย่เลย”