กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่จื่อจินดึงเสิ่นเจี้ยนกั๋วไปนั่งลงข้างโต๊ะตัวหนึ่ง พูดอึกอักอ้ำอึ้ง
“เจี้ยนกั๋ว ความจริงฉันปิดบังความลับเรื่องหนึ่งกับนายมาตลอด”
เสิ่นเจี้ยนกั๋วฟังคำพูดของเธอแล้วเอ่ยถาม “ก็คือสถานที่แห่งนี้น่ะหรือ”
เย่จื่อจินพยักหน้าพูด “สถานที่แห่งนี้ เป็นมิติแห่งหนึ่งที่ฉันได้มาโดยบังเอิญ”
“มันเหมือนกับโลกใบเล็กอิสระ มีแค่ฉันเท่านั้นที่เข้ามาได้”
“วันนี้สถานการณ์คับขันเกินไป เพื่อช่วยชีวิตพวกเราสองคน ฉันเลยได้แต่ลองพานายเข้ามาด้วย ไม่คิดเลยว่านายจะเข้ามาได้จริง ๆ”
เสิ่นเจี้ยนกั๋วฟังคำพูดของเย่จื่อจินแล้ว ความตกตะลึงในใจพลุ่งพล่านซัดสาดดั่งระลอกคลื่น
เขาคิดไม่ถึงจริง ๆ ว่าบนโลกนี้จะมีเรื่องอัศจรรย์ถึงเพียงนี้อยู่ด้วย
เขามองเย่จื่อจิน ในแววตามีทั้งความประหลาดใจ และมีความรู้สึกอันซับซ้อนเจืออยู่สายหนึ่ง
อยากจะพูดอะไรกันสักอย่าง ทว่าไม่รู้จะเริ่มถามจากตรงไหน