ตอนที่ 220 เยาวชนปัญญาชนมาอีกกลุ่ม

ความประหลาดใจที่เข้ามากะทันหันทำให้เสิ่นเจี้ยนกั๋วนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็อ้าปากโดยไม่รู้ตัว รับลิ้นจี่จากมือของเย่จื่อจินไป

เย่จื่อจินยิ้มพลางถามว่า “อร่อยไหม”

เสิ่นเจี้ยนกั๋วอมลิ้นจี่ไว้ น้ำผลไม้หวานฉ่ำแผ่ซ่านไปทั่วปาก

เขารีบพยักหน้าไม่หยุด “อร่อย หวานจริง ๆ”

ใบหน้าของเขาแดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความอร่อยของลิ้นจี่ หรือเพราะการกระทำที่สนิทสนมของเย่จื่อจินกันแน่

เย่จื่อจินมองท่าทางของเขาแล้วก็อดหัวเราะไม่ได้

ในใจคิดว่า “ดูเหมือนเด็กหนุ่มผู้ใสซื่ออยู่บ้างเหมือนกันนะ”

เธอแกะอีกลูกใส่ปากตัวเอง ลิ้นจี่ในมิติอาจเป็นเพราะน้ำพุวิญญาณ จึงหวานกว่าที่เธอเคยกินมาในชาติที่แล้วทั้งหมด

ลิ้นจี่ในมิติกำลังทยอยสุกในช่วงสองวันนี้ เธอจึงเก็บลูกที่ค่อนข้างแดงมาบ้าง