กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสิ่นเจี้ยนกั๋วคร้านจะพูดพล่ามกับคนพวกนี้ สู้รีบลงมือเผด็จศึกให้จบ ๆ ไปเลยดีกว่า
ในชั่วขณะที่เจ้าคนผอมสูงเสียสมาธินั้น เสิ่นเจี้ยนกั๋วก็พุ่งปราดเข้าไปดุจลูกศร
เตะมีดเล่มเล็กในมือมันกระเด็นไปหนึ่งเท้า ก่อนจะอาศัยจังหวะนั้นสยบมันลง พร้อมเล็งปืนพกจ่อตรงศีรษะของคนผู้นั้น
พูดเสียงเย็นเยียบ “อย่าขยับ ไม่อย่างนั้นฉันจะยิงหัวแกกระจุย”
คนผู้นั้นสัมผัสได้ถึงปากกระบอกปืนอันเย็นเยียบ เหงื่อเม็ดโป้งเปียกชุ่มเสื้อผ้าในชั่วพริบตา
อีกคนเห็นดังนั้นก็รีบคุกเข่าลงเสียงดังตุ้บเพื่อขอความเมตตาทันที
“พวกเราแค่คิดจะมาขโมยของนิดหน่อย ตอนนี้รู้ตัวว่าผิดแล้ว ขอร้องพวกคุณปล่อยพวกเราไปสักครั้งเถอะ”
เสิ่นเจี้ยนกั๋วพูดเสียงเข้ม “หุบปาก อย่ามาพูดไร้สาระกับฉัน”