เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
จางอ้ายฮวาจับมือลูกสาวด้วยความปวดใจ พลางกวาดสายตามองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้าไม่หยุด
เมื่อคิดได้ว่าแขนของลูกสาวได้รับบาดเจ็บ ทำกับข้าวย่อมไม่สะดวกแน่นอน จึงเอ่ยขึ้นมา
“เดี๋ยวเธอกลับไปคอกวัวกับฉันนะ ช่วงนี้ก็พักอยู่ที่นั่น ให้แม่ดูแลเธอเอง”
“เธออยู่คนเดียวในเรือนเยาวชนปัญญาชน แค่ทำกับข้าวก็เป็นปัญหาแล้ว แม่วางใจให้เธอพักอยู่ที่นั่นคนเดียวไม่ลงจริง ๆ”
เย่หงหย่วนพยักหน้าเห็นพ้องตามไปด้วย “ใช่ พักอยู่ฝั่งพวกเรานี่แหละ มีแม่ของเธอทำกับข้าวให้ เธอก็พักรักษาตัวให้ดีเถอะ”
เย่จื่อจินไม่อยากไปพักที่คอกวัวเลยสักนิด ไม่ว่าจะทำอะไรกันก็ล้วนไม่สะดวกทั้งนั้น จึงรีบปฏิเสธทันควัน
“ไม่ได้หรอก พ่อแม่ เยาวชนปัญญาชนคนอื่น ๆ มักจะแวะมาคุยกับฉันอยู่บ่อย ๆ หากไปแล้วไม่เจอฉัน คงจะสงสัยกันแน่”