ตอนที่ 174 ถูกตีด้วยกระบองลอบกัด

ทั้งสองแยกย้ายกันตั้งแต่ด้านนอกหมู่บ้าน เย่จื่อจินเดินลัดเลาะตามทางสายเล็กกลับเรือนเยาวชนปัญญาชน ส่วนเสิ่นเจี้ยนกั๋วเดินตามถนนสายหลักกลับบ้าน

เมื่อกลับมาถึงเรือนเยาวชนปัญญาชน เย่จื่อจินก็โยนผ้าพันคอที่เสิ่นเจี้ยนกั๋วมอบให้ลงบนเตียงเตาตามอำเภอใจ

เธอเองก็สับสนอยู่บ้างจริง ๆ ทำความเข้าใจไม่ถูกเลยว่าแท้จริงแล้วตัวเองรู้สึกอย่างไรกับเสิ่นเจี้ยนกั๋วกันแน่

ยามไม่ได้พบเขาหลายวัน นาน ๆ ครั้งในใจก็มักจะนึกถึงเขาขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

แต่พอมาเจอกันต่อหน้าจริง ๆ กลับรู้สึกหงุดหงิดงุ่นง่านในใจเสียอย่างนั้น

คิดไม่ตกจึงตัดใจไม่เสียเวลาคิดอีก ชำเลืองดูเวลา

ยังเร็วเกินกว่าจะกินข้าว เธอจึงนำแม่ไก่ตัวหนึ่งออกมาจากมิติ แล้วเดินเลี่ยงมุ่งหน้าไปยังคอกวัว