กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่จื่อจินหยุดฝีเท้าแล้วเอ่ยถามอย่างสบายอารมณ์
“จริงหรือหลอก ถ้าอย่างนั้นฉันอยากจะลองดูจริง ๆ เสียแล้วสิ”
เถ้าแก่หัวเราะหึ ๆ พลางรับประกัน “ของแท้แน่นอน ฉันเอาเกียรติยศของฉันเป็นประกันเลย”
ทางฝั่งนี้เถ้าแก่ยังคงพยายามยืนยันด้วยเหตุผล ส่วนหวังเหล่าอู่ที่อยู่ข้าง ๆ ได้เก็บข้าวของมัดเป็นห่อผ้าเสร็จเรียบร้อยและกำลังเตรียมตัวจะกลับบ้าน
เถ้าแก่รีบเรียกเขาไว้ พลางเอ่ยอย่างเคืองใจที่อีกฝ่ายไม่ได้ดั่งใจ
“เหล่าอู่ เวลาแบบนี้แกยังจะมาเป็นบ้าอะไรกันอีก หรือแกอยากให้เมียกับเด็กที่บ้านอดตายกันหมด”
พวกเขาที่เป็นเพื่อนกันไม่กี่คนต่างก็ถูกวันเวลาในตอนนี้บีบคั้นจนไร้หนทาง ถึงได้อาศัยเวลาว่างไปแลกของพวกนี้กลับมา
กะว่าจะหากำไรจากส่วนต่างเพื่อเลี้ยงดูทุกคนในครอบครัว