ตอนที่ 90 ซื้อขายอยู่

เย่จื่อจินพอได้ยินคำพูดของชายคนนั้น ในใจก็ยิ่งระแวดระวังขึ้นมา

นี่เพิ่งเจอกันยังไม่ถึงหนึ่งนาที อีกฝ่ายก็ซักไซ้ที่พักของเธอ คิดอย่างไรก็ดูมีพิรุธแปลก ๆ

ไม่แปลกที่เธอจะคิดมาก คนในยุคสมัยนี้แท้จริงแล้วไม่ได้ซื่อบริสุทธิ์ขนาดนั้น

เย่จื่อจินก้มหน้าลง เร่งฝีเท้าเดินตรงต่อไปข้างหน้า

เธอเดาว่า อาจเป็นเพราะตัวเองสวมเสื้อคลุมทหาร เท้าสวมรองเท้าบูตกันหิมะ ดูแล้วฐานะทางบ้านน่าจะดี จึงดึงดูดความสนใจของคนพวกนี้

พอคิดเช่นนี้ เธอก็รู้สึกว่ามีความเป็นไปได้สูงมาก

พวกเขาคนเยอะขนาดนี้ หากเป็นขบวนการขึ้นมา ต่อให้ใช้วิธีจับมัดพาตัวไปก็ยังทำได้

แม้ตัวเองจะไม่ได้หวาดกลัวอะไรกัน อีกทั้งยังมีมิติที่สามารถเข้าไปหลบซ่อนได้ตลอดเวลา