ตอนที่ 66 ไปตลาดมืดอีกครั้ง

เย่จื่อจินกลั้นใจ กะว่าจะแบกลูกสนลงเขาด้วยตัวเอง

ทว่าเพิ่งแบกขึ้นมาเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าว หัวไหล่ของเธอก็เจ็บระบมจนทนไม่ไหว

ปกติเคยชินกับการใช้ลูกเล่น พอต้องมาออกแรงทำงานจริงจังเข้าหน่อยก็รับมือไม่ไหว เดินได้ไม่กี่ก้าวก็ไปต่อไม่ได้แล้ว

เสิ่นเจี้ยนกั๋วเห็นดังนั้นจึงรีบตามเข้ามา

“เธออย่าฝืนเลย ให้ฉันแบกเถอะ”

เย่จื่อจินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่เพราะหัวไหล่เจ็บมากจริง ๆ จึงถือโอกาสวางตะกร้าสะพายหลังลงบนพื้น

เสิ่นเจี้ยนกั๋วเดินเข้าไปแบกขึ้นมา แล้วก้าวเท้ายาว ๆ เดินนำอยู่ข้างหน้า

ตอนนี้เขาไม่กล้าพูดอะไรแม้แต่คำเดียว หากประเดี๋ยวทำให้เธอไม่พอใจขึ้นมาอีกจะทำอย่างไร

เย่จื่อจินเดินตามหลังไปอย่างระมัดระวัง พลางคิดในใจ