เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่จื่อจินกำลังล้างกระเพาะหมูและลำไส้ใหญ่ กลิ่นหอมของเกาลัดป่าที่ต้มอยู่ในหม้อก็ลอยโชยมา
อวี๋กุ้ยเหมยตะโกนบอก “จื่อจิน เกาลัดป่าต้มเสร็จแล้ว รีบมาชิมเร็ว”
เย่จื่อจินวางงานในมือลง ล้างมือจนสะอาด เช็ดมือแล้วเดินไปข้างแท่นเตา
เธอแกะเกาลัดป่าที่ต้มสุกแล้วลูกหนึ่ง เนื้อสีเหลืองทองเหนียวนุ่มหอมหวาน อร่อยกว่าตอนกินดิบเป็นไหน ๆ
“อร่อยจริง ๆ เดี๋ยวพวกเราต้มเพิ่มอีกหน่อย เอาไปส่งให้พวกเยาวชนปัญญาชนที่ลานบ้านด้านหน้าด้วยดีกว่า” เย่จื่อจินกินเกาลัดพลางเอ่ยขึ้นอย่างอู้อี้
“อืม ไม่มีปัญหา”
อวี๋กุ้ยเหมยไม่มีความเห็นคัดค้านเรื่องส่งเกาลัดป่าให้ลานบ้านด้านหน้า เยาวชนปัญญาชนรุ่นพี่พวกนั้นล้วนเป็นคนดี
ทั้งสองกินเกาลัดป่าต้มเสร็จ ก็ก้มหน้าก้มตาทำงานต่อ
ม่านราตรีจุติลงมา ในที่สุดเย่จื่อจินก็ล้างกระเพาะหมูและลำไส้ใหญ่จนสะอาดหมดจด