ตอนที่ 31 แยกครัวอยู่

เนื้อหมูป่าตุ๋นผักดองเปรี้ยวหนึ่งกะละมัง เพียงประเดี๋ยวเดียวก็ถูกกินไปเกินครึ่ง

คนที่กินเผ็ดได้สองสามคนยิ่งกินจนเหงื่อท่วมศีรษะ ข้าวแช่น้ำแกงเนื้อผักดอง คลุกพริกเพิ่มอีกหนึ่งช้อน เผ็ดจนร่างกายอบอุ่นไปหมด ไม่ได้กินกับข้าวอร่อยขนาดนี้มานานมากแล้ว

เย่จื่อจินคีบผักดองเปรี้ยวกับเนื้อหมูหนึ่งชิ้นใส่ชาม ผักดองเปรี้ยวอร่อยมาก ติดตรงที่เนื้อหมูป่าเหนียวไปหน่อย เคี้ยวแล้วติดซอกฟันเหลือเกิน

พอกินข้าวคำสุดท้ายในชามหมด เธอถึงพูดกับหลิวเซี่ยงเป่ยที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

“เยาวชนปัญญาชนหลิว ทางฝั่งพวกเราเก็บกวาดเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป ฉันกับเหมยจื่อจะไม่ข้ามมากินข้าวร่วมกับทุกคนแล้วนะ”

หลิวเซี่ยงเป่ยชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มพลางพูดว่า “ได้ ในเมื่อพวกเธอตัดสินใจกันดีแล้ว ฉันก็ไม่มีอะไรกันจะพูด”