ตอนที่ 30 หมูป่าตัวใหญ่

หญิงสาวชาวเมืองสองคนที่ไม่มีแม้แต่แรงจะมัดไก่สามารถล้มหมูป่าได้ ย่อมมีทั้งคนที่เอ่ยปากชื่นชมและคนที่ไม่เห็นด้วย

หญิงผอมกะหร่องคนหนึ่งเหลือบมองเย่จื่อจินกับอวี๋กุ้ยเหมย

พลางเบะปากแล้วแค่นเสียงฮึอย่างไม่แยแส

“ฮึ ก็แค่โชคดีเท่านั้นแหละ บังเอิญไปเจอหมูป่าตัวนั้นพลัดฝูง หรือไม่ก็อาจจะเป็นเพราะหมูป่าตัวนี้โง่เกินไป พวกเธอถึงได้เก็บกลับมาได้”

“ไม่อย่างนั้นแค่หญิงสาวสองคนอย่างพวกเธอ จะไปสู้หมูป่าตัวใหญ่ขนาดนี้ได้ยังไง”

พลันที่คำพูดนี้หลุดออกจากปาก ก็มีคนรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาทันที

จ้าวกุ้ยฮวาเอ่ยโต้กลับ “หม่าต้าเจุ่ย เธออย่ามาทำเป็นพูดจาเหน็บแนมอยู่ตรงนี้เลย ต่อให้เป็นเรื่องของโชคช่วย นั่นก็คือโชคดีของพวกเขา ถ้าเปลี่ยนเป็นเธอบ้าง มอบโชคแบบนี้ให้เธอ เธอจะรับไหวไหม”