กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
รถโดยสารขนาดใหญ่โคลงเคลงไปมาแล่นต่อไปอีกค่อนวัน ในช่วงเที่ยงวัน ในที่สุดก็มาถึงจุดหมายปลายทาง สหกรณ์ประชาคมตำบลแม่น้ำใหญ่
เมื่อเห็นว่าเย่จื่อจินยังคงหลับสนิท อวี๋กุ้ยเหมยก็ปลุกเธอเบา ๆ “สหายหลิน ตื่นเถอะ พวกเรามาถึงแล้ว”
เย่จื่อจินขยี้ตา มองออกไปนอกหน้าต่างรถ ปราดเดียวก็มองเห็นภาพริมถนนได้อย่างชัดเจน
ตรงนั้นมีเกวียนจอดอยู่สี่ห้าเล่ม ข้างเกวียนแต่ละเล่มล้วนมีคนแต่งกายเรียบง่ายยืนอยู่ มองมาทางรถยนต์ด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น
เย่จื่อจินคาดเดาว่า เกวียนเหล่านี้น่าจะเป็นแกนนำของแต่ละหมู่บ้านที่มารับพวกตน
หลังจากกลุ่มเยาวชนปัญญาชนที่แต่งกายเหมือนกันลงจากรถ ต่างก็ยืนเข้าแถวอย่างทำตัวไม่ถูก มองสำรวจไปทั่วด้วยความอยากรู้อยากเห็น