เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เย่จื่อจินกำลังขบคิดว่าต่อไปควรทำอย่างไรดี ประตูบ้านของเธอก็ถูกคนผลักเปิดจากด้านนอก
ผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาจากข้างนอก จากนั้นก็ปิดประตูลงอย่างระแวดระวัง ราวกับมีคนสะกดรอยตามเธออยู่ด้านหลังอย่างไรอย่างนั้น
เย่จื่อจินเงยหน้ามองไป ก็จำได้ทันทีว่าผู้มาเยือนคือป้าหลี่ข้างบ้าน
ป้าหลี่กวาดสายตามองความพังพินาศเละเทะในห้องรอบหนึ่ง พลางส่ายหน้าแล้วถอนหายใจออกมา
นึกก่นด่าพวกสัตว์เดรัจฉานคณะกรรมการปฏิวัติกลุ่มนี้ในใจว่าไม่ช้าก็เร็วต้องถูกกรรมตามสนอง
ป้าหลี่เห็นเย่จื่อจินนั่งเหม่อลอยอยู่บนแผ่นไม้อย่างโดดเดี่ยวตามลำพัง ก็รู้สึกเวทนาสงสารยิ่งนัก
เธอสาวเท้าเร็ว ๆ มาตรงหน้าเย่จื่อจิน แล้วเอ่ยถามด้วยความกังวล
“จื่อจิน เธอไม่เป็นไรนะ เมื่อกี้พวกอารองอาสะใภ้รองของเธอได้รังแกเธอหรือเปล่า”
เย่จื่อจินพยักหน้า สีหน้าเปี่ยมด้วยความน้อยอกน้อยใจ น้ำตาคลอเบ้าแล้วเอ่ยขึ้น