ตอนที่ 4 ไม่ทิ้งความเสียดาย

ยุ่งมาตลอดช่วงเช้า รถไฟฟ้ายังเหลือไฟอยู่อีกนิดหน่อย เย่จื่อจินกลับมาที่หมู่บ้านจัดสรรเพื่อชาร์จไฟ ช่วงบ่ายจะได้เริ่มเคลื่อนไหวต่อ

พอกลับถึงบ้าน บริเวณหน้าประตูก็กองอาหารเดลิเวอรีไว้เต็มระเบียงทางเดินแล้ว อย่างไรเสียตรงระเบียงทางเดินก็ไม่มีกล้องวงจรปิด เธอจึงเก็บทุกอย่างเข้าไปในมิติจนหมด

หลังจากเก็บกวาดหน้าประตูจนสะอาดสะอ้านแล้ว ก็เปิดประตูเข้าไปนอนแผ่อยู่บนโซฟา

เย่จื่อจินถอนหายใจออกมาหนึ่งเฮือก เธอรู้สึกราวกับขาทั้งสองข้างไม่ใช่ของตัวเอง ทั้งเมื่อยทั้งเจวด ฝ่าเท้าชาดิกไปหมดแล้ว

ทว่าเรื่องที่เธอต้องทำยังมีอีกเยอะแยะ ในบัตรธนาคารยังเหลือเงินอยู่อีกตั้งกว่า 1,000,000 หยวน

หลังจากพักผ่อนอยู่ที่บ้านไปชั่วโมงกว่า ๆ ก็มุ่งหน้าไปยังตลาดสดและซูเปอร์มาร์เก็ตในละแวกใกล้เคียงเพื่อซื้อของต่อ ตรวจตราหาสิ่งที่ตกหล่น ดูว่ามีอะไรกันที่ตัวเองยังไม่ได้ซื้อบ้าง