กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 522 พบลู่ฉืออีกครั้ง
หลิ่วอวิ๋นเหมียนยิ้มหน้าบานพลางกล่าว “คนมา เอาดาบมา!”
เสวี่ยอี๋ยื่นมีดสั้นที่พกติดตัวให้นาง “ฮูหยิน เล่มนี้ได้หรือไม่เจ้าคะ?”
“ไม่ได้” หลิ่วอวิ๋นเหมียนมองมีดสั้นล้ำค่าที่ประดับอัญมณีบนด้าม แล้วส่ายหน้า
เสวี่ยอี๋ถาม “เช่นนั้นฮูหยินต้องการดาบแบบใดเจ้าคะ?”
หลิ่วอวิ๋นเหมียนชี้ไปที่ดาบของทหารข้าง ๆ
เสวี่ยอี๋ไปยืมดาบยาวมาเล่มหนึ่ง จากนั้นก็เห็นหลิ่วอวิ๋นเหมียนถือดาบยาวขนาดนั้นไปกวัดแกว่งอยู่หน้าไส้เดือนตัวน้อยที่ไร้ความผิด
ดูท่านางคงกำลังหาตำแหน่งกึ่งกลางลำตัวไส้เดือน เพื่อผ่าให้เป็นสองท่อนอย่างยุติธรรมที่สุด
ลู่ฉือมองอย่างกระตือรือร้น
เขาคิดว่าหลิ่วอวิ๋นเหมียนจงใจขู่เจ้าหนูเหม็นสองคนนั้น