กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 521 ผ่านหน้าประตูบ้านแต่ไม่ยอมเข้า
จวิ้นอ๋องหลีออกจากโถงจื่อเฉิน ก็เห็นเซียวเหิงยืนอยู่ใต้บันได แสงอ่อนบางห่มคลุมร่าง นางเงยหน้ามองเขาเล็กน้อย ท่วงท่าสง่างามภูมิฐาน แววตาสงบนิ่ง ทั้งยังแฝงความชื่นชอบที่คนนอกยากจะสังเกตเห็น
“ขึ้นมา” จวิ้นอ๋องหลียื่นมือให้นาง
เซียวเหิงไม่ลังเล ก้าวขึ้นบันไดทีละขั้น วางมือขาวผ่องนุ่มนวลลงบนฝ่ามือของเขา
จวิ้นอ๋องหลีประสานนิ้วทั้งสิบกับนาง แล้วให้นางยืนเคียงข้างตน ส่วนหวังเหอก็ยืนอยู่อีกด้าน
เหล่าขุนนางและองครักษ์ที่เฝ้าโถงจื่อเฉินประหนึ่งได้รับคำสั่ง ต่างคุกเข่าลงพร้อมเพรียง “ขอฝ่าบาททรงพระเจริญหมื่นปี หมื่นหมื่นปี ฮองเฮาทรงพระเจริญพันปี พันพันปี”
แววตาของเซียวเหิงสงบนิ่ง ไร้ทุกข์ไร้สุข
เห็นได้ชัดว่าใครเป็นผู้จัดฉากนี้