กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 505 ตามข้ามา
เมื่อกู้ชิงฮวนได้ยินข่าวนี้ก็ไม่ได้ใส่ใจ
คนที่ก่อนหน้านี้นางยังไม่เห็นอยู่ในสายตา บัดนี้กลายเป็นสุนัขจนตรอกไปแล้ว ยิ่งไม่มีอะไรให้นางต้องสนใจ
ในใจเสวี่ยอี๋เป็นกังวลอยู่บ้าง แต่ด้วยนิสัยที่เก็บตัวมาแต่ไหนแต่ไร จึงไม่ได้พูดออกมา
ส่วนพั่งหยาก็ไม่เก็บงำ พูดตรง ๆ ว่า “ข้าได้ยินมาว่าผู้หญิงคนนั้นยังไม่ยอมอยู่นิ่ง ๆ เอาแต่ร้องทุกวันว่าจะพบท่านโหว?”
กู้ชิงฮวนป้อนเนื้อบดให้อินอินไปพลางตอบว่า “ท่านโหวจะมีเวลาที่ไหนไปพบนาง?”
ดูเหมือนนางจะไม่ได้เจอลู่ฉือมาสักเจ็ดแปดวันแล้ว
ค่ายทหารกว้างใหญ่เช่นนี้ ทั้งการเดินทัพออกรบ กินดื่มขับถ่าย เรื่องใดบ้างที่ลู่ฉือไม่ต้องคอยกังวล?
หลัวซางอยากพบก็ได้พบหรือ? ฝันไปเถอะ
อีกอย่าง ต่อให้พบแล้วจะอย่างไร?