กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 504 รักลึกซึ้งยากลืมเลือน
หลัวเหย่ยืนกรานว่า แค้นบางอย่างต้องชำระด้วยตนเอง มิฉะนั้นตลอดชีวิตที่เหลือคงมีปมในใจ
กู้ชิงฮวนเห็นว่าเกลี้ยกล่อมเขาไม่ได้ จึงเปลี่ยนมาถามว่า “ท่านต้องไปให้ได้หรือ?”
“แล้วถ้าข้าต้องไปจะทำไม?” หลัวเหย่ทอดสายตามองนางที่กำลังเดือดดาลอย่างเกียจคร้าน
มีโทสะเสียบ้างก็ดี
เขาชอบท่าทีที่นางไม่ยอมแพ้และต่อกรกับตนเช่นนี้
จะนายท่านจะบ่าว รับคำสั่งอย่างว่าง่าย คนที่ลำบากแท้จริงคือใคร?
ก็ไม่ใช่นางหรือที่จงใจทำให้ใจเขาเจ็บ?
“เช่นนั้นข้าขอถาม หากท่านแก้แค้นแล้วข้าจะตาย แต่หากท่านไม่แก้แค้น ข้าจะมีชีวิตอยู่อย่างดี ท่านจะเลือกอย่างไร?”