กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 486 คนทรยศ
จวงเซียวกลับถึงจวนของตน แล้วดื่มน้ำเย็นไปกาหนึ่ง จึงทำให้ใจที่เดือดดาลสงบลงได้เล็กน้อย
เมื่อเห็นซานจ้วงเข้ามา ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างราวกับระฆัง สำทับตัวลุกขึ้นจะไปอัดอีกฝ่าย
“ไอ้สารเลว! ข้าให้เจ้าไปดูแลภรรยาของข้า แล้วเจ้ากลับมาทำอะไร!”
หากภรรยาหายไป ข้าจะบิดหัวหมา ๆ ของเจ้าให้หลุด!
“ไม่ใช่ขอรับ ไม่ใช่” ซานจ้วงหลบไปพลางหัวเราะไปพลาง “พี่สะใภ้เป็นห่วงท่าน จึงให้ข้ากลับมาดูท่านขอรับ!”
“เป็นห่วงข้าเรื่องอะไร” จวงเซียวปลื้มใจอยู่ในอก แต่ปากแข็ง ทำท่ายกเท้าจะเตะเขา “รีบไสหัวกลับไปดูแลนาง”
“ท่านไม่ไปเองหรือขอรับ?”
“เหตุใดข้าจะไม่ไป?” จวงเซียวถลึงตาใส่เขาอีกครั้ง “ข้าเก่งกาจปานนี้ จะไม่ให้นางรู้ได้หรือ?”