กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 484 สนทนาเมามายในยามดึก (1)
เพราะร้านหมั่นโถวถูกทุบ จึงหยุดกิจการหนึ่งวัน
ทุกคนช่วยกันเก็บกวาดตลอดทั้งวันและซ่อมแซมข้าวของ เตรียมเปิดร้านอีกครั้งในวันรุ่งขึ้น
กลางคืน หลิ่วอวิ๋นเหมียนนอนไม่หลับ จึงคิดจะออกไปเดินเล่นในลาน
พอออกจากห้อง นางก็เห็นหวังซวงนั่งอยู่หน้าโต๊ะหินกลางลาน บนโต๊ะมีสุราหนึ่งกาและจอกสุราสองใบ
“ข้าปลุกเจ้าหรือ?” หวังซวงยิ้มถาม
มองหญิงงามใต้แสงจันทร์ยิ่งเพิ่มเสน่ห์ ทั้งสองมองอีกฝ่ายก็รู้สึกเช่นนี้
“นึกว่ามีหนูเสียอีก” หลิ่วอวิ๋นเหมียนหยอกนาง พลางก้าวลงบันได
กลางดึกน้ำค้างชุ่มหนัก บันไดลื่น นางจึงเดินอย่างระมัดระวัง
เสวี่ยอี๋ตามออกมา เอาเสื้อคลุมมาคลุมให้นาง