กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 440 จิตสังหารเย็นเยียบ
“หุบปาก! ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าสาปแช่งนาง!” ลู่ฉือตวาดด้วยโทสะ “หลัวฉาง นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่ข้าเตือนเจ้า จงรู้จักพอเสียบ้าง ที่ตอนนี้มีคนดูแลและตามใจเจ้า ก็เพราะเจ้ามีท่านพ่อที่ดี แต่หากเจ้าทำให้ข้าโกรธ ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่าเจิ้นทงโหวตัวจริงเย็นชาไร้ปรานีเพียงใด!”
กับหลัวฉาง เขาไม่ควรเสียเวลาพูดด้วยตั้งแต่แรก
เขาควรทำเหมือนที่เคยปฏิบัติต่อสตรีคนอื่น ใช้วิธีง่าย ๆ แต่หยาบกระด้างโยนนางไปไว้ข้างหนึ่ง แล้วสั่งให้คนคอยดูอย่าให้นางตายก็พอ
ไม่ใช่สตรีทุกคนที่สมควรได้รับการปฏิบัติอย่างอ่อนโยน
โดยเฉพาะหลัวฉาง นางยิ่งไม่คู่ควร