กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 433 อาละวาด
หลิ่วอวิ๋นเหมียนเดาที่มาและจุดประสงค์ของซุนชิ่งไม่ออก ทั้งไม่รู้ว่าคำพูดของเขาจริงหรือเท็จ
สิ่งที่นางทำได้คือบอกเรื่องนี้แก่ลู่ฉือตามความจริงทุกประการ ให้เขาเป็นผู้ตัดสินใจ
ซุนชิ่งดูไม่เหมือนทหารชั้นผู้น้อย
หากเขาเป็นบุคคลสำคัญ ลู่ฉืออาจเคยได้ยินชื่อ
นี่เป็นจดหมายฉบับแรกที่หลิ่วอวิ๋นเหมียนเขียนถึงลู่ฉือตั้งแต่เขาจากไป
แม้ลู่ฉือจะบอกว่าสามารถเขียนจดหมายติดต่อกันได้บ่อย ๆ แต่หลิ่วอวิ๋นเหมียนรู้ว่าตอนนี้ทุกนาทีของเขาล้วนไม่ง่าย
การไม่เพิ่มภาระให้เขาคือสิ่งเดียวที่หลิ่วอวิ๋นเหมียนทำได้
หลังเขียนจดหมายเสร็จ หลิ่วอวิ๋นเหมียนก็เท้าคางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะไปพักผ่อน