กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 412 ตั้งครรภ์แล้ว
“ข้าคลอดลูกให้เจ้าสักคนเถิด” จู่ ๆ หลิ่วอวิ๋นเหมียนก็เอ่ยขึ้น
นางนึกเสียใจที่ก่อนหน้านี้เอาแต่เสพสุข คิดไว้ว่าค่อยมีลูกในภายหลัง
แต่หากนางจากไปแล้ว ลู่ฉือจะ...
มีสตรีอื่นหรือ? ช่างเถิด เช่นนั้นก็ไม่ต้องมีลูกดีกว่า สงสารเด็ก
หลิ่วอวิ๋นเหมียนรู้สึกว่าช่วงนี้ตนเองประหลาดไปหน่อย เอะอะก็ร้องไห้ เวลาคิดอะไรก็ชอบครุ่นคิดจนเป็นเรื่องใหญ่
อย่างเช่นเรื่องที่วันนี้นางถอดกระโปรงส่งก้นให้ลู่ฉือตี หากเป็นเมื่อก่อนนางไม่มีทางทำแน่
หรือว่าประจำเดือนกำลังจะมา?
ไม่ถูกสิ เพิ่งหมดไปไม่กี่วัน แถมยังมาน้อยอีก...หรือว่าฮอร์โมนแปรปรวน?
บางทีนางคงต้องจ่ายยาให้ตัวเองสักหน่อย