กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 411 ไปออกรบกับเจ้า
“ซื้อสามีขี้โรคมาสะเดาะเคราะห์ จนข้าปวดเอว”
“เหลวไหล” ลู่ฉือตำหนิ “เจ้าคิดว่าการยกทัพออกรบเป็นเรื่องเล่นหรือ? กองทัพของเรามีวินัยเคร่งครัด ไม่อนุญาตให้เหล่าสตรีในเรือนติดตามไปด้วย หรือข้าจะตบหน้าตัวเองก่อน?”
“แต่ข้าได้ยินมาว่าคนที่มีครอบครัวจะพวกเขาไปด้วย”
“พวกเขาแอบตามไปเป็นการส่วนตัว ไม่ได้อยู่ในค่ายทหาร”
ดูท่าหลิ่วอวิ๋นเหมียนจะสืบถามจนรู้เรื่องแล้ว กระทั่งตัดสินใจเรียบร้อย
ลู่ฉือรู้สึกปวดใจ
เขารู้ว่าหลิ่วอวิ๋นเหมียนรู้สึกอย่างไรกับตน แล้วเขาจะเต็มใจแยกจากนางได้อย่างไร?
ทว่านั่นคือสนามรบที่คมดาบไร้ตา แม้แต่ตัวเขาเองยังไม่กล้ารับรองว่าจะกลับออกมาโดยปลอดภัย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการปกป้องนาง