กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 349 ปกป้องสามีอย่างมีชั้นเชิง
“กลิ่นอาหาร”
ทุกคนต่างชะงักงัน
กลิ่นอาหารนี่มันเรื่องอะไรกัน?
หลิ่วอวิ๋นเหมียนกล่าวอย่างไม่รีบร้อนว่า “จากอาการของไทเฮา ในความเห็นของหม่อมฉัน คงไม่มีปัญหาอันใด ทว่าไทเฮากลับรู้สึกไม่สบายจริง ๆ หมอหลวงก็จนปัญญา ในเมื่อเป็นเช่นนี้ มิสู้ลองเครื่องหอมสูตรพิเศษของหม่อมฉันดูเพคะ”
“กล่าวไปแล้วก็ง่ายมาก เพียงจัดห้องของไทเฮาให้ว่างเปล่า อย่าให้ผู้ใดเข้าไป เพื่อป้องกันไม่ให้นำอากาศขุ่นมัวเข้าไป จะได้ไม่กระทบต่อผลการรักษา”
“จากนั้นให้ห้องเครื่องหลวงทำอาหารอยู่ใต้ระเบียง ยิ่งหอมยิ่งดี”
“พระวรกายของไทเฮาอ่อนแอถึงเพียงนี้ ไม่แตะต้องทั้งน้ำและอาหาร คงทำได้เพียงลองใช้กลิ่นหอมค่อย ๆ ชำระพระวรกายให้สะอาด...”
“ไม่กินอาหารได้อย่างไรกัน?” ฮ่องเต้ถาม