บทที่ 334 ภาพลักษณ์เย็นชาพังยับเกลื่อนพื้น

บทที่ 334 ภาพลักษณ์เย็นชาพังยับเกลื่อนพื้น

เมื่อนึกถึงลู่ฉือ ในใจหลิ่วอวิ๋นเหมียนก็ร้อนรน

ทันใดนั้น แสงสายหนึ่งพลันแล่นวาบผ่านห้วงความคิด นางนึกบางอย่างขึ้นมาได้

“คนที่ยุยงพวกเจ้ามาใช่จูอี้หรือไม่?”

ลู่ฉือเป็นคนช่างพูดต่อหน้านาง

ยามเขียนจดหมายก็เช่นกัน

ทุกครั้งที่หลิ่วอวิ๋นเหมียนได้รับจดหมายจากเขา นางจะเงียบ ๆ เพิ่มน่องไก่ให้ว่านเสินที่มาส่งจดหมาย—

เจ้านั่นเขียนเก่งเหลือเกินจริง ๆ

เจิ้นทงโหวผู้เย็นชาในสายตาคนนอก ยามเขียนจดหมายถึงนางกลับกลายเป็นสามีขี้น้อยใจ บ่นได้สารพัดเรื่อง

หลิ่วอวิ๋นเหมียนเข้าใจได้ อย่างไรการผลักดันปฏิรูปก็ไปกระทบผลประโยชน์ของผู้คนมากมาย พวกเขาย่อมไม่ยินยอมและต้องต่อต้าน