บทที่ 333 ความกล้าหาญดุจหนึ่งต้านหมื่น (2)

บทที่ 333 ความกล้าหาญดุจหนึ่งต้านหมื่น (2)

ทุกถ้อยคำของหลิ่วอวิ๋นเหมียนหนักแน่นชัดเจน

ใต้เท้าเจี่ยงเห็นได้ชัดว่าถูกคำพูดของนางทำให้ชะงักงัน

แต่ก็เป็นเพียงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น

เขาหัวเราะเย็นชาแล้วเอ่ยว่า “ท่านโหวหนีไม่พ้น พวกเจ้าก็หนีไม่พ้นเช่นกัน ข้าพาคนมาจับพวกเจ้าเหล่าญาติของเขา ส่วนอีกกลุ่มไปจับตัวเขา พวกเจ้าจะได้พบกันในคุก!”

หลิ่วอวิ๋นเหมียนคิดในใจว่า แค่คนพวกนี้คิดจะจับลู่ฉือหรือ?

ช่างน่าขัน

ใครจะคิดว่าใต้เท้าเจี่ยงจะเอ่ยว่า “เวลานี้เจิ้นทงโหวคงใกล้ถึงเมืองหลวงแล้ว คนของพวกเราจะได้เผชิญหน้ากับเขาในสนามรบเร็ว ๆ นี้!”

หลิ่วอวิ๋นเหมียน “???”

ลู่ฉือกำลังจะมาถึงแล้วหรือ?