กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 330 จากกันอย่างไม่สบอารมณ์
“...ความทุ่มเทเลี้ยงดูมานานกว่าสิบปีที่เจ้าได้รับบนภูเขาเยี่ยนหลาน สุดท้ายกลับทำให้เจ้าเต็มใจเป็นสัตว์ตัวเมียของชายต่ำต้อยจากโลกภายนอกอย่างนั้นหรือ?”
สัตว์ตัวเมียหรือ?
หึหึ
ในสายตาของบุรุษบนภูเขาเยี่ยนหลาน สตรีทุกคนควรอยู่แต่บนภูเขาเยี่ยนหลาน
สตรีที่แต่งให้ชายจากนอกภูเขาก็เท่ากับลดตัวลงต่ำด้วยความสมัครใจ
พวกเขาใช้ถ้อยคำชั่วร้ายที่สุดประณามสตรีที่แต่งออกไป
“ความเท่าเทียม” ที่พวกเขาประกาศปาว ๆ เคยมีอยู่เสียที่ไหน?
หากไม่มีสิทธิ์เลือก แล้วจะพูดถึงความสุขได้อย่างไร?
สำหรับนางแล้ว ไม่ใช่แค่เรื่องบุรุษ ยังมีเรื่องอีกมากมายที่เป็นเช่นนี้