กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 329 คนรักใหม่หรือรักเก่า
เสี่ยวไป๋ที่ถูกนางพูดถึง เวลานี้ยืนเอามือไพล่หลังอยู่บนลานว่างเปล่าห่างออกไป 4-5 ลี้ ลำคอระหงเชิดสูง สีหน้าสง่างามและหยิ่งทะนง เย็นชาเคร่งขรึมประหนึ่งจับด้วยน้ำค้างแข็ง
เจียงเฮ่อเป่ยยืนอยู่ตรงข้ามนาง ในแววตามีทั้งความเจ็บปวดและความไม่เข้าใจ
หลังเสวี่ยอี๋ตามมาทันและเห็นทั้งสองเผชิญหน้ากัน นางก็ถอยหลังเงียบ ๆ ไป 2 ก้าว
—ในสถานการณ์เช่นนี้ บทบาทที่ดีที่สุดของนางคงเป็นการหลีกเลี่ยงไม่ให้ใครครหา
ไม่แปลกที่เสี่ยวไป๋จะเรียกนางมาด้วย...ที่แท้นางฟื้นความทรงจำแล้ว และคิดจะสะสางเรื่องกับเจียงเฮ่อเป่ยให้สิ้น
มองจากมุมนี้ นางก็นับเป็นพยานคนหนึ่ง