กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 318 ที่แท้เสี่ยวไป๋ก็เป็นคนเช่นนี้
หลิ่วหมิงอี้หยิบผ้าเช็ดหน้ามาซับน้ำตาให้เสี่ยวไป๋
“พี่รองรู้ว่าตอนเจ้าพูดเช่นนี้ เจ้าพูดจากใจจริง”
เพียงแต่เสี่ยวไป๋ผู้งี่เง่าของข้า พี่รองไม่อยากให้วันหน้าเจ้าต้องตัดสินใจอย่างยากลำบากระหว่างพ่อแม่กับข้า
ข้าไม่อยากให้เจ้าต้องตกอยู่ในความเจ็บปวดเช่นนั้น
“พี่รอง” เสี่ยวไป๋กล่าว “พวกเราแต่งงานกัน แต่งกันเดี๋ยวนี้เลยดีหรือไม่?”
แววตาของหลิ่วหมิงอี้ยังคงอ่อนโยน ใสกระจ่างราวกับมองทะลุทุกสิ่ง
เขารู้ว่าเสี่ยวไป๋หวาดกลัวแล้ว
นางกลัวว่าสถานการณ์ที่เขาพูดถึงจะกลายเป็นจริง จึงอยากแต่งงานกันทันที จะได้ไม่ปล่อยให้เรื่องยืดเยื้อจนเกิดปัญหา