บทที่ 297 ท่านหญิงคลุ้มคลั่ง

บทที่ 297 ท่านหญิงคลุ้มคลั่ง

“บะ บอกให้ท่านไปขอรับ” องครักษ์ตอบ

เป้าหมายคือนางหรือ?

เมื่อหลิ่วอวิ๋นเหมียนได้ยินกลับรู้สึกโล่งใจขึ้น

เช่นนั้นก็ดี

อย่างน้อยตอนนี้กวนอินหนูน่าจะยังปลอดภัย

นางกล่าวกับเซียวเหิงว่า “พี่สาว ข้าจะไปดูหน่อย ท่าน—”

“ข้าไปด้วย ข้าขี่ม้าเป็น!” เซียวเหิงตัดสินใจทันที

นางเพียงไม่อยากลดตัวไปแข่งกับคนอย่างเหยาเจินเจิน ไม่ได้หมายความว่านางทำไม่เป็น

ในตอนนั้นบิดาเลี้ยงนางเหมือนเด็กผู้ชาย ไม่เคยจำกัดสิ่งที่นางชอบทำเลย