กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 296 เรื่องไม่คาดฝันของกวนอินหนู
หลิ่วอวิ๋นเหมียนเองก็ไม่ได้คิดอะไรมาก
ลู่ฉือบอกว่าไม่เป็นไรก็แปลว่าไม่เป็นไร
มองหลิ่วอวิ๋นเหมียนนอนลงอย่างไม่ระแวดระวัง ความคิดที่ไม่เหมาะกับเด็กในใจลู่ฉือก็เริ่มโผล่ขึ้นมาอีกครั้ง
ไม่ได้!
เขาสูดหายใจลึก ๆ บังคับตนเองให้สงบลง
สวดพระสูตร!
พระพุทธองค์ช่วยตัดความปรารถนาให้เขาได้!
“เจ้าวางใจข้าถึงเพียงนี้เชียว” เขากล่าวกับหลิ่วอวิ๋นเหมียน พยายามเบนความสนใจของตน
“กับบุรุษคนอื่นข้าไม่วางใจ แต่กับเจ้า ข้าวางใจ” หลิ่วอวิ๋นเหมียนหาวพลางกล่าว “ข้ายังไม่รู้จักเจ้าดีพอหรือ?”