กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 243 รับไว้และกลัดกลุ้ม
ฟ้ายังไม่สว่าง หลิ่วอวิ๋นเหมียนก็ลุกขึ้นไปจัดห้องปีกตะวันออกเสียแล้ว
ที่นั่นส่วนใหญ่ใช้เก็บของจิปาถะ แทบไม่มีใครเข้าไป
“เฟยหู?” เฟิ่งซีลืมตาขึ้น จ้องนางด้วยแววตาสดใส
“ข้ากำลังจัดห้องให้เจ้าใช้หลบซ่อนชั่วคราว” หลิ่วอวิ๋นเหมียนว่า “ไม่เป็นไร ข้าอยู่ตรงนี้ เจ้านอนต่ออีกหน่อยเถิด”
“ได้” เฟิ่งซีหลับตาลงอีกครั้ง ราวกับตกเข้าสู่ห้วงฝันทันที
หลิ่วอวิ๋นเหมียนเก็บกวาดห้องอย่างเบามือ ปูฟูกและผ้าห่มไว้เรียบร้อย
ยังดีที่เป็นฤดูร้อน ไม่ต้องก่อเตาอั้งโล่หรือจุดไฟอุ่นแท่นนอนอุ่น จึงไม่เปิดโอกาสให้ใครจับพิรุธได้ง่าย