กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 242 สองสหายสนิทพบกัน
“อย่าก่อเรื่อง” หลิ่วอวิ๋นเหมียนยิ้มพลางดุ “ลืมแล้วหรือว่าตอนนี้เจ้าอยู่ในฐานะใด?”
เฟิ่งซีว่า “บัดซบเอ๊ย หลี่เจียวเจียวไปตายเสีย! ไม่พูดถึงเขาแล้ว พูดแล้วอารมณ์เสีย ข้าหิว มีอะไรกินหรือไม่?”
“มีขนม” หลิ่วอวิ๋นเหมียนว่า “เจ้ากินรองท้องไปก่อน แล้วอยู่ที่นี่ดี ๆ ข้าจะไปทำบะหมี่ให้ชามหนึ่ง”
“ไม่ต้องหรอก ยุ่งยากเปล่า ๆ ทั้งไม่มีบะหมี่สำเร็จรูปด้วย” เฟิ่งซีกัดขนมที่หลิ่วอวิ๋นเหมียนหยิบออกมาเข้าปากคำโต “แห้ง ๆ จืด ๆ ช่างเถิด เจ้ายังทำบะหมี่ให้ข้ากินดีกว่า”
ช่างเป็นคนที่ลังเลแบบคุ้นเคยเสียจริง!
หลิ่วอวิ๋นเหมียนยังไม่วางใจ กำชับนางอีกว่า “อยู่เฉย ๆ ให้ดี อย่าก่อเรื่องให้ข้า!”