บทที่ 222 วาจาใส่ร้าย

บทที่ 222 วาจาใส่ร้าย

“ฮองเฮา เจ้าพูดเถิด” หลังจากฮ่องเต้ให้ลู่ฉือลุกขึ้น ก็เอนกายไปด้านหลัง วางมือบนหมอนอิง

ฮองเฮาอยู่ในวัยกลางคน เดิมทีอยู่ในวังน่าจะได้รับการดูแลอย่างดี อีกทั้งเป็นมารดาแห่งแผ่นดินมาหลายปี บุคลิกก็ควรสง่างามสูงศักดิ์ แต่ฮองเฮากลับไม่เป็นเช่นนั้น

ใบหน้านางดูใจแคบ โหนกแก้มสูง ริ้วรอยลึก มุมปากตก ดูเข้มงวดอย่างยิ่ง

ลู่ฉือรู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างฮ่องเต้กับฮองเฮาไม่ราบรื่นนัก

นอกจากวันขึ้นหนึ่งค่ำและวันขึ้นสิบห้าค่ำที่ต้องไปตำหนักของฮองเฮาแล้ว เวลาอื่นฮ่องเต้แทบไม่เสด็จไปยังวังหลังของฮองเฮาเลย

แม้มีฐานะสูงส่งเป็นฮองเฮา แต่แท้จริงแล้วฮองเฮาก็เป็นเพียงหญิงที่ขุ่นเคืองใจ

——ไร้แรงสนับสนุนและความโปรดปรานจากสามี ทั้งยังมีความสัมพันธ์ตึงเครียดกับโอรส