บทที่ 220 มารดาบุตรคู่นี้ช่างประหลาด

บทที่ 220 มารดาบุตรคู่นี้ช่างประหลาด

ลู่ฉือกลับบอกว่า นางชอบ แล้วจะเรียกว่าเสียเงินเปล่าได้อย่างไร?

เขาใช่ว่าจะซื้อไม่ไหวเสียหน่อย

แต่เมื่อเห็นหลิ่วอวิ๋นเหมียนยืนกรานหนักแน่น ลู่ฉือจึงได้แต่รับปากตามคำของนาง

ทั้งยังคิดในใจว่า คราวหน้าก็ไม่เปลี่ยนใจอยู่ดี

หากหญิงที่เขารักสุดหัวใจยังไม่ได้ชื่นชมสิ่งงดงามในโลกนี้ แล้วจะมีผู้ใดคู่ควรกับการได้ชื่นชมอีกเล่า?

ผู้อื่นมีได้ หลิ่วอวิ๋นเหมียนก็มีได้

นางคู่ควร

หลิ่วอวิ๋นเหมียนไม่เคยเรียกร้องสิ่งของเหล่านี้ และไม่อยากแย่งชิงกับผู้ใด แต่ลู่ฉือกลับช่วยช่วงชิงให้นางอย่างเงียบ ๆ ไปแล้ว