กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 218 ขัดขวางราชโองการพระราชทานสมรส
“สุราดีแค่ไหน หากอยู่ลึกในตรอกก็ไม่มีใครรู้” ลู่ฉือกล่าว “แต่ขอเพียงมีโอกาสสักครั้ง เหมียนเหมียนย่อมทำให้ผู้คนเชื่อถือได้แน่”
หลิ่วอวิ๋นเหมียนรู้สึกซาบซึ้งใจ
สิ่งที่ยากจะต้านทานที่สุดในโลกนี้ มิใช่คำว่า “ใส่ใจ” หรอกหรือ?
ลู่ฉือคงเห็นนางนั่งเฝ้ารออย่างเบื่อหน่ายอยู่หน้าบ้านทุกวัน โดดเดี่ยวอ้างว้างยิ่งกว่าศิลารอสามี จึงคิดหาวิธีนี้ขึ้นมา
ฮูหยินโหวออกไปเป็นหมอ เป็นเรื่องน่าตกตะลึงสำหรับผู้คน
แต่ลู่ฉือไม่เพียงไม่คัดค้าน ยังพยายามช่วยให้นางทำความฝันเป็นจริง
หลิ่วอวิ๋นเหมียนรับน้ำใจนี้ไว้
“ลู่ฉือ!”
“ข้าฟังอยู่”