กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 217 สามีผู้แสนคับแค้น
หลิ่วอวิ๋นเหมียนเห็นดังนั้นก็หัวเราะลั่น “เข้าใจแล้ว พี่รอง ข้าเข้าใจแล้ว”
หลิ่วหมิงอี้หน้าแดงหูแดง “เหมียนเหมียน เจ้าอย่าพูดเหลวไหล ข้าไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น ข้า…”
“ข้ารู้ พี่รองของข้าบริสุทธิ์ผุดผ่อง ทุ่มเทใจให้กับการอ่านตำรา” หลิ่วอวิ๋นเหมียนยิ้มตาหยี “เพราะฉะนั้นหากมีคนมาสู่ขอจากข้างนอก ข้าจะปฏิเสธให้พี่รองทั้งหมดเอง ข้าออกหน้าให้ พี่รองไม่ต้องกลัดกลุ้ม”
นางหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวต่อ “ส่วนเสี่ยวไป๋ พวกเราก็ไม่ใช่ครอบครัวแท้ ๆ ของนาง จะตัดสินใจแทนนางไม่ได้ เพราะฉะนั้นหากมีคนมาสู่ขอเสี่ยวไป๋ ก็ไม่ต้องไปยุ่ง”
“ข้า…” หลิ่วหมิงอี้พูดไม่ออก