บทที่ 165 พบหญิงร้ายกลางทาง

บทที่ 165 พบหญิงร้ายกลางทาง

หลิ่วอวิ๋นเหมียนกลับดึงมือออกจากมือเขา “ไม่เป็นไร ข้าไม่ใช่เด็กเสียหน่อย หากคนลักพาตัวมาเจอข้า ก็ถือว่าพวกมันตาบอดแล้ว”

ส่วนลู่ฉือได้แต่มองนางดึงมือออกไปต่อหน้าต่อตา จับอย่างไรก็จับไม่อยู่

มีภรรยาที่แรงเยอะเกินไปเป็นเช่นไร?

ก็เป็นความรู้สึกที่ควบคุมอะไรไม่ได้ น้ำตาไหลพราก

ลู่ฉือคิดว่าเขาควรแสร้งทำเป็นอ่อนแอหรือไม่?

เฮ้อ ช่างเสียหน้าจริง ๆ

“รอก่อน เหมียนเหมียน เจ้าเดินช้าหน่อย”

เมื่อเห็นหลิ่วอวิ๋นเหมียนเบียดฝ่าฝูงชนไปไกลอย่างคล่องแคล่ว ลู่ฉือก็รีบตามไป

หลิ่วอวิ๋นเหมียนตามกลิ่นหอมไปจนเจอแผงเกี๊ยวน้ำ แล้วสั่งเกี๊ยวน้ำไส้เกล็ดหิมะเลี้ยงแกะสองชาม